Logo Deinze Yacht Club Deinze Yacht Club
Activiteit: Boatrun Menen zie www.boatrunmenen.be van 22 May 2010 tot 24 May 2010 in Menen

Verslag: Boatrun Menen op 23 mei 2010 varen met andersvaliden.

 BOATRUN   MENEN                                                                                              23 mei 2010

Varen met een hart, is de leuze van enkele koppels uit Menen, bijgestaan door 60 vrienden en vriendinnen. Voor de tweede keer organiseerden ze dit 2 jaarlijks gebeuren “ Boatrun Menen”, waarbij mindervaliden een fantastische boottocht wordt aangeboden.

Deinze Yacht club stond voor een dilemma, gaan we naar de toervaart van de Vlaamse Pleziervaart federatie met de opening van de jachthaven Nieuwendorpe te Maldegem of wordt het een trip tot aan de Franse Grens.

Daar we eerder ook onze medewerking en steun verleenden aan de activiteiten van jachtclub Nieuwendorpe bij o.a. het varen met de Sjernobil kinderen en de aanwezigheid op de langoustines, werd door tal van leden gekozen voor het  “ Varen met een hart “.

Het overbrengen van onze felicitaties bij de opening van de jachthaven Nieuwendorpe werd dan ook overgedragen aan enkele bestuursleden en onze senior leden die ingingen op de trouwens zeer mooie uitnodiging.

De boatrun in Menen was ook dit keer een groot succes. Een 64-tal boten waren opgekomen om zeventig kinderen en hun begeleiders of familie een onvergetelijke dag op het water te bezorgen.

Deinze Yacht Club was prominent aanwezig met 9 boten, maar ook Kuurne, Izegem, Ooigem, Halluin en zelfs Diksmuide, Oostende, Wachtebeke en een paar verloren gelopen Hollanders die over de gratis BBQ gehoord hadden, waren vertegenwoordigd. Twee Engelsen konden hun stijve bovenlip niet omkrullen tot glimlach om deel te nemen, en ze werden dan ook onverbiddelijk doorgestuurd. Menen en Halluin waren die dagen voorbehouden aan de VIP-kinderen.

De dag vooraf waren de bootjes stilaan binnen gesijpeld en in de namiddag was iedereen druk in de weer om te poetsen en te wrijven. De vlaggen en wimpels werden klaar gelegd. 's avonds was er hier en daar strategisch overleg aan boord, met de nodige brandstof om de avondkilte te verdrijven. 's Nachts kwam de politie om de 30 minuten voorbij om het ongedierte op afstand te houden zodat we allen met een gerust gemoed konden slapen.

23 mei begon met een stralende zon, een licht briesje en geen spoortje mist. De bootjes en hun bemanning lagen te blinken in de zon ,de ene bovendeks de andere onderdeks , keurig opgepoetst met de boatpolish en de douchegel uit het welkomstpakket ( de organisatie, met Rudy en internet- Anneke , was op alles voorbereid !!! ).

Terwijl enkele moedige schippers in alle vroegte hun zeebenen gingen strekken aan de wal, waren van het VTI-St-Lucas, dat zijn terreinen ter beschikking stelde voor de inrichting, al een massa wandelaars en fietsers vertrokken voor het goede doel.

Het Rode Kruis en de brandweer stonden klaar om blaren en builen op te lappen en de politie zorgde voor de goede orde op de kaai. Ook onze vrienden van de scheepvaartpolitie en waterwegen WenZ. waren present om ons bij te staan in deze drukke tijden.

Na de briefing door de scheepvaartpolitie en de Organisatie werden de gasten aan boord gebracht door de stewards, onder de vrolijke klanken van het Rekkem’s jazzorkest. De sfeer was fantastisch! Geweldig.

Rond 13 uur werden de motoren gestart en kon de lange sliert van bootjes vertrekken, omcirkeld door de bootjes van scheepvaartpolitie, Rode Kruis, brandweer, Organisatie, pers en animatie. Iedereen hield zich keurig aan de voorschriften en in een lange accordeon file gleden we in een gezapig stop-and-go tempo over de Leie naar Kortrijk tot Kuurne. De gasten en de kinderen waren in de wolken. Duizend en één vragen over hoe en waar en waarom, afgewisseld met af en toe een gil als een begeleidend bootje ons voorbij stoof  met een woeste boeggolf er achteraan.

Rond 17 uur was iedereen, zonder ongelukken, terug aangemeerd en werden we uitgenodigd naar de ‘” optimist “ rolstoeldans en daarna de BBQ. Het feest kon nu helemaal losbarsten. Na een lekkere snee beenhesp met alles er op en er aan, en een paar pintjes, begonnen de geteisterde enkels en heupen en de stramme botten toch een beetje te kriebelen. Het Rode Kruis was nog altijd in de buurt, er konden dus wel risico’s genomen worden! En het moet gezegd worden, dansen is beter dan kinesitherapie, of niet? De avond was ondertussen wel gevallen maar de warmte bleef hangen, of was het misschien in ons hart?

Toen we, uiteindelijk, terug naar ons bootje wandelden, bleek de Organisatie nog steeds actief! De straat en de kaai waren gekuist, de vuilbakken opgehaald, en de politie was nog steeds aan het waken over de bootjes!

Als afsluiter hadden we onszelf de maandagmiddag geïnviteerd bij de Zusters  van Pittem in Menen, waar ons, dank zij Bea, een warme ontvangst wachtte met lekkere soep en broodjes, en dan nog taart en koffie! Het Moederhuis van Pittem heeft wel besloten om het klooster af te breken, om van ons af te geraken. Misschien had ik toch niet moeten meegaan?

In de namiddag zijn we dan terug vertrokken naar Deinze, weeral bij stralend weer. Aan een rustig tempo is het konvooi de rivier terug afgevaren. Onze reputatie van Boatrunners was ons blijkbaar vooraf gegaan want overal ging het vlot door Kortrijk en door de sluizen, totdat Paul het op zijn heupen kreeg en er de brui aan gaf voor Harelbeke sluis. Gelukkig is de schipper van de Venia een brave ziel en heeft hij de Morana meegenomen naar Deinze, onder de goede begeleiding van de Chaveli, ook min of meer een brave ziel.

 Wat een prachtig weekend!                         En wat een Organisatie!        Chapeau!

Voor beeldcommentaar moet je op de website van DYC zijn, daar zie je alle foto’s van Patrick en Luc en andere.

Gilbert van de Orfelia en Luc van de Chaveli. 

Toegevoegd door: patrick_dryoels op 2010-06-15 17:49:07
Terug naar agenda